Dopen


Maandelijks wordt in deze rubriek van onze website een thema belicht. Lezers kunnen daarop desgewenst een reactie geven. Het thema van april is Dopen.

Dopen

'Ik doop u AnnaMaria en wens u behouden vaart'. 'De trainer onderging zijn vuurdoop'.
Het woord 'doop' wordt in zijn wereldse betekenis dagelijks gebruikt. Meestal is dat in verband met een wens, een hoop of een uitdaging.

Doop.......een eenvoudig woord met een betekenis.
Dat geldt voor mij in het bijzonder voor de doop, die in de kerken wordt gebruikt.

In de bijbel wordt geschreven over dopen met water, met vuur en met geest. Het is een bijzondere handeling met een diepgaande geestelijke betekenis.
In het Oude Testament kende men de onderdompeling als een rituele wassing of reiniging. In het begin van het Nieuwe Testament heeft het werk van Johannes de Doper een centrale plaats.. Hij paste de onderdompeling of doop toe met een nieuwe betekenis, namelijk ter belijding van zonden.
Bijzonder was de doop van Jezus. In Mattheus 3:16 staat geschreven dat toen hij Jezus doopte “de Geest Gods als een duif nederdaalde op Hem”. De oude Jezus verdween en Christus verscheen en symbolisch wordt hier de eenheid van Jezus en God beschreven.
In het Nieuwe Testament is veel te lezen over het dopen van volwassenen als uiting van het persoonlijke geloof van de gedoopten, ter afsluiting van hun oude leven en het begin van hun nieuwe leven met Jezus. In de brieven van Paulus komt de noodzaak tot dopen steeds aan de orde.

In de eeuwen daarna werd de kinderdoop ingevoerd, ondermeer om de kinderen te reinigen van de erfzonde. Deze visie is voor een deel alweer verlaten. Het gebruik van de kinderdoop bleef gehandhaafd, zij met een andere invalshoek. Ouders vertrouwen hun kindje in hun gemeente toe aan God en beloven hun kindje te ondersteunen op de niet eenvoudige weg van geloof, hoop en liefde.

Ik vind het moeilijk te begrijpen dat er zo dwangmatig is om gegaan met zo iets moois als de doop.
Er zijn zelfs scheuringen in de kerken ontstaan door verschil van inzicht in welke vorm van doop de juiste is en die verplicht aan de gelovigen werd opgelegd.
In Nederland vinden we zowel kinderdoop als volwassenen-/geloofsdoop.

Er wordt ook mooi over dopen gezongen. Zoals in Lied 781 “Kind van God gegeven/kind bij God vandaan/in Zijn hand geschreven /staat jouw nieuwe naam”. Sela zingt “Uit het water van de doop/ putten wij geloof en hoop/dat Gods trouw en liefde blijvend is “. https://www.youtube.com/watch?v=QQ7uXdPZqy8 . Een mooi Duits dooplied is van Cassiopea “Das Tauflied” Du wirst getauft in Gottes Namen https://www.youtube.com/watch?v=ohaAysQ4ACI&index=7&list=PLv_FI2Fl7j8gG2K2fTR65q9la76zOCH-E 


Enige tijd geleden maakte ik kort na elkaar zowel een doop van baby's als van volwassenen mee. Beide plechtigheden waren heel verschillend. Besprenkelen met waterdruppels en volledige onderdompeling. De motivatie van de ouders van de baby's en de volwassen dopelingen liepen waarschijnlijk ook uiteen. Maar hun blijheid was niet verschillend. Daar voltrok zich iets heel essentieels en van grote schoonheid. Best wel bijzonder om zo'n intieme gebeurtenis te mogen meemaken.

Beide vormen van doop ontroerden mij op hun eigen wijze. Maar maakten mij ook duidelijk:

Het gaat niet om de vorm.
Het gaat niet om de levensfase.
Het gaat om de vertrouwensrelatie met de bron van ons bestaan, met God.


Vertrouwen

Als ik in een regenbui sta en ik kijk naar een regenboog, dan besef ik ook een vertrouwensrelatie met de bron van mijn bestaan. Dat is misschien ook wel een vorm van doop, die ik steeds opnieuw mag ervaren!

Ad Heide

----

Een reactie...

Het blijkt maar weer dat in de Bijbel de doop niet als een dogma is beschouwd, maar als teken van verbinding van God met mensen, of je nu volwassen bent of aan het begint van het leven op aarde staat. Vroeger dacht ik ook dat het een keuze van mensen(ouders) was om voor Gods aangezicht te komen. Gaandeweg ben ik meer gaan geloven dat het een symbool van God is, dat hij ons als mens aanvaard zoals we zijn. Dat we gekend zijn en dat we voluit mens mogen zijn. Onze menselijke tekortkomingen(zonden zoals u wilt) kunnen dagelijks bij God neergelegd worden en mogen we dan ook van ons afschudden tot omkeer naar het goede, liefdevolle. In de Kerk krijgt dat wekelijks een plek maar bij avondmaal en rondom Pasen wordt dit nog eens extra benadrukt. Daarom vreugde bij de doop, zowel rondom volwassen als kinderdoop. Afwassing van de zonden door de doop zie ik niet zozeer, de duif Gods daalde op Jezus neer als teken dat Hij naar ons toekomt. De gedachte dat het doopvont bij de ingang van de Kerkdeur staat spreekt me daardoor wel aan als teken dat God naar ons toekomt.
Wim Hakkert

-----
De lezers zijn welkom om een bijdrage te leveren aan dit thema. Dat mag van alles zijn: een verhaal of gedicht, een foto met wat tekst, een link naar muziek etc. Alle bijdragen zijn welkom.
Vermeld ook of u uw reactie anoniem of onder naam geplaatst wilt hebben.ml
Als u iets over dit thema wilt delen met andere leden van onze gemeente kunt u uw bijdrage insturen naar website@kerklaren.nl

Nieuws